Στις 08:00 του Σαββάτου μαζευτήκαμε στα σκάφη με τον καφέ στο χέρι και λίγη νύστα ακόμα στα μάτια. Γνωριστήκαμε, επιβιβαστήκαμε στα 2 μας ιστιοπλοϊκά με τους καπετάνιους Παντελή και Νικόλα, ακούσαμε τους κανόνες ασφαλείας, και στις 09:00 αφήσαμε πίσω μας τ0 Μικρολίμανο. Από κει και πέρα, όλα έγιναν πιο αργά, πιο γαλάζια.
Το μεσημέρι δέσαμε στην Αγία Μαρίνα της Αίγινας. Περπατήσαμε στα σοκάκια, πιάσαμε έναν καφέ δίπλα στο κύμα, κοιταχτήκαμε στα μάτια των μαγαζιών χωρίς βιασύνη.
Το απόγευμα ανηφορίσαμε ως τον Ναό της Αφαίας πεζοπορία 40 λεπτά ανάβαση. Η θέα από εκεί πάνω, με τον Σαρωνικό απλωμένο κάτω μας, μας έκανε να σωπάσουμε ξανά — αυτή τη φορά από δέος. Σκεφτήκαμε πόσοι αιώνες πριν στεκόντουσαν άνθρωποι στο ίδιο σημείο, κοιτάζοντας την ίδια θάλασσα. 10 λεπτά σιγής ακούγοντας την αναπνοή μας και με μισόκλειστα μάτια να κοιτάμε το ηλιοβασίλεμα.
Κι έπειτα ήρθε η στιγμή που όλοι θα θυμόμαστε περισσότερο: επιστρέψαμε στο σκάφος καθώς ο ήλιος άρχιζε να βουτάει, για τον βραδινό μας ύπνο. Κάποιοι ξεκίνησαν το ταξίδι άγνωστοι μεταξύ τους και μέσα σε λίγες ώρες ήταν σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Ο χώρος στα σκάφη περιορισμένος κι όμως τόσο μεγάλος καθώς χώρεσε συναισθήματα, αναμνήσεις, γέλια και ανθρώπους να μοιράζονται πλέον όχι μόνο τον μικρό χώρο του σκάφους αλλά πολύτιμες στιγμές από τη ζωή τους.
Το επόμενο πρωί με την ανατολή του ήλιου κάναμε την πρακτική μας yoga μπροστά από τα σκάφη μας με θέα τη θάλασσα και τον ήλιο που μόλις ξεπρόβαλλε από τον ορίζοντα. Μαγική στιγμή. Μετά το πρωινό μας αναχωρήσαμε για τη Μονή η οποία μάς υποδέχτηκε σαν μικρό μυστικό. Νερά τιρκουάζ, παγώνια να περπατούν ελεύθερα, ελάφια να μας κοιτάζουν από μακριά σαν να ήμασταν εμείς οι επισκέπτες σε δικό τους σπίτι. Κολυμπήσαμε, βγάλαμε τα SUP, άλλοι απλώς ξαπλώσαμε στο κατάστρωμα κι αφήσαμε τον ήλιο να κάνει τη δουλειά του. Λίγα φρέσκα φρούτα και ένα ποτήρι κρασί στο σκάφος συμπλήρωσαν την απόλυαση.
Δύο μέρες μόνο. Αλλά κάπως, μέσα σε αυτές, χωρέσαμε ιστιοπλοΐα, αρχαιολογία, ηλιοβασιλέματα, γέλια και μια ησυχία που σπάνια βρίσκουμε στην καθημερινότητά μας. Φύγαμε λίγο πιο ελαφριοί απ’ όσο ήρθαμε.